© bobos11

poniedziałek, 8 listopada 2021

Ostatnie chwile przemijającej jesieni

Krótkie chwile jesiennych dni szybko mijają, jak zawsze trochę żal tych barwnych pejzaży, ciepłych barw, szelestu spadających liści, jednym słowem uroku pięknej złotej polskiej jesieni. Tym bardziej robi się smutno, bo przed nami długie tygodnie raczej szarości, zimna, dni ponurych i smutnych.

Tak wiec jeszcze troszkę obrazków z ostatniej słonecznej niedzieli października, gdzie jeszcze było radośnie, wesoło i kolorowe w porównaniu z obecnymi listopadowymi coraz niestety zimniejszymi i krótszymi dniami.

Zembrzyce - Sucha Beskidzka, 31.10.2021

czwartek, 28 października 2021

Idąc cmentarną aleją...

Październikowo jesienna pora to zawsze czas na głębszą refleksję, zarówno nad przemijającym czasem, przyrodą jak i może przede wszystkim nad ludzkim życiem, które powoli acz nieuchronnie zmierza w jednym kierunku - kresu ostatecznego ziemskiej wędrówki.

Piękno otaczającego świata dostrzegamy zazwyczaj wtedy gdy nie do końca możemy już z niego korzystać, wyniszczeni chorobą, ułomnościami wieku, niemocą z korzystania z uroków natury i tętniącego życia wokół nas. Spacerując cmentarnymi alejami jesteśmy często zaskakiwani grobami ludzi i przyjaciół których jeszcze niedawno się widziało na ulicy, z którymi się rozmawiało, którzy mieli takie same plany na przyszłość jak my żyjący. Takie chwile i takie wspomnienia a szczególnie świeże daty na tablicach nagrobkowych chyba najbardziej uświadamiają nas w kruchości i słabości naszego istnienia, z pozoru jesteśmy tylko "nieśmiertelni" a w rzeczywistości nie możemy być pewni nawet jutra.

Ktoś kiedyś powiedział że... "widmo zbliżającej się śmierci sprawia, że bardziej szanujemy życie" i chyba każdy z tym się zgodzi, jeśli nie już to wcześniej czy później dojdzie do tego samego stwierdzenia. A o zbliżającej się śmierci najbardziej przypominają nam właśnie groby znanych i mniej znanych, bliskich i dalszych znajomych, których co roku jest niestety coraz więcej na naszej... cmentarnej, jesiennej alei.